Specjalista w anestezjologii i intensywnej terapii, lekarz neurolog. Absolwentka Akademii Medycznej w Poznaniu. Członek Polskiego Towarzystwa Anastezjologicznego. Specjalizację odbyła pod kierownictwem prof. Laury Wołowickiej. Posiada wieloletni doświadczenie z zakresu znieczuleń w chirurgii plastycznej.
Zapisz się na wizytę

Witam serdecznie na blogu kliniki chirurgii plastycznej, medycyny estetycznej i flebologii SOLUMED w Poznaniu.

W e-mailach do Kliniki pacjenci coraz częściej proszą mnie o wyjaśnienie idei zabiegu laserowego Fraxel CO₂ i sposobu jego wykonania. Cieszę się, że tak wiele osób wie o tego typu zabiegach, a co ważniejsze, jest zadowolona z ich efektów. Współczesna chirurgia plastyczna służy nie tylko urodzie, poprawie wyglądu ciała, lecz przede wszystkim zdrowiu. Zabieg laserem Fraxel CO₂ ma ten sam cel. Jestem zwolennikiem zabiegów bezpiecznych – uważam, że dla urody nie warto ryzykować zdrowia! Dlatego cały czas staram się szukać metod skutecznych, a przy tym bezpiecznych. czytaj dalej »

Specjalista dermatolog i wenerolog. Zajmuje się leczeniem chorób skóry dzieci i dorosłych. Przeprowadza zabiegi kriochirurgiczne ciekłym azotem, zabiegi elektrochirurgiczne, peelingi lekarskie, dermoskopię etc.
Zapisz się na wizytę

Specjalista dermatolog i wenerolog. Zapisz się na wizytę

Specjalista w anestezjologii i specjalista chorób wewnętrznych. Posiada wieloletnie doświadczenie z zakresu znieczuleń w chirurgii plastycznej.
Zapisz się na wizytę

Leczenie otyłości i problemów metabolicznych. Specjalista chorób wewnętrznych. W trakcie specjalizacji z hipertensjologii. Absolwentka Akademii Medycznej w Poznaniu (1999). W latach 1999-2001 odbyła staż podyplomowy w Szpitalu Klinicznym SPSK1 w Poznaniu. Od roku 2001 jest asystentem w Katedrze i Klinice Chorób Wewnętrznych, Zaburzeń Metabolicznych i Nadciśnienia Tętniczego Akademii Medycznej w Poznaniu. W latach 2001-2005 odbyła studium doktoranckie w Klinice Chorób Wewnętrznych i Zaburzeń Metabolicznych Akademii Medycznej w Poznaniu. Obroniła pracę doktorską na podstawie dysertacji: „Ocena insulino oporności oraz wybranych parametrów gospodarki lipidowej u otyłych chorych z lub bez nadciśnienia tętniczego.” Członkini: Towarzystwa Internistów Polskich, Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego, Polskiego Naukowego Towarzystwa Badań nad Otyłością, Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego. Główne zainteresowania: otyłość, zespół metaboliczny, nadciśnienie związane z otyłością, cukrzyca typu 2, stan zapalny. Autorka licznych prac oryginalnych i poglądowych.

Face lifting wymaga bardzo indywidualnego podejścia do zabiegu. We wstępnej konsultacji ocenia się stan tkanek twarzy, zarówno tkanek miękkich, w tym skóry, jak i szkieletu kostnego. Przed zabiegiem konieczne jest zebranie wywiadu i ocena ogólnego stanu zdrowia.
Zabieg ma na celu usunięcie nadmiaru skóry, fałdów grawitacyjnych i spłycenie zmarszczek występujących najczęściej w dolnej części twarzy. Zabieg poprawia wygląd twarzy i usuwa oznaki starzenia się. Podczas liftingu skóra twarzy naciągana jest w kierunku górno – tylnym, a jej nadmiar – usuwany. Typowe cięcia usytuowane są w niewidocznych miejscach na skroni, w uchu oraz wokół niego. W niektórych przypadkach napinana jest także powięź mięśni mimicznych twarzy.
Opatrunki utrzymywane są do 2 tygodni, w tym czasie zdejmowane są szwy.
W okresie tym wskazane jest ograniczenie aktywności fizycznej (unikanie gwałtownych ruchów i dużego wysiłku fizycznego). Po zabiegu może dojść do obrzęku, niewielkich wycieków krwi oraz narastania uczucia napięcia za uszami. Normalny wygląd twarzy uzyskuje się po około 10 dniach, całkowite gojenie trwa około 1 miesiąca. Ostateczny efekt zabiegu jest widoczny po trzech miesiącach.

Rodzaje liftingów twarzy

• Standardowy, czyli tradycyjny lifting twarzy, w którym nadmiar skóry jest wycinany, a reszta naciągana i zszywana. Można wykonać lifting samej skóry, lub w połączeniu z tkanką tłuszczową i mięśniami. Nacięcia są wykonywane wzdłuż, lub za linią włosów.
• Lifting SMAS. Obejmuje mięśnie powierzchowne, odpowiedzialne za mimikę twarzy (uśmiech, marszczenie brwi, itp.). Podczas zabiegu mięsnie i powięzie podnoszone są i rozciągane po przekątnej, nadając większą sprężystość i napięcie. Dla zwiększenia odmładzającego efektu można ją wykonać razem z liftingiem mięśnia szerokiego szyi (platysma).
• Lifting mięśnia szerokiego szyi (platysma). W połączeniu z opisywanym liftingiem SMAS jest najlepszym zabiegiem dla opadającej i zwiotczałej skóry szyi i okolic żuchwy. Podczas zabiegu mięsień szeroki szyi jest napinany i zszywany, a zwisający nadmiar skóry i tkanki tłuszczowej usuwany. Jeśli problem dotyczy tylko okolic szyi, można wykonać tylko sam lifting mięśnia szerokiego.
• S-Lift. Zabieg wykonuje się głównie u pacjentów w wieku od 40 do ponad 80 lat. Nacięcie wykonuje się przed uchem i naciąga się warstwy na bok. Zabieg poprawia głównie wygląd dolnej trzeciej części twarzy poprzez wygładzenie linii szczęki, żuchwy i szyi.
• Mini Lift. W zabiegu tym podniesione zostają fałdy nosowo-wargowe. Lifting środka twarzy i policzków powoduje zwiększone napięcie pionowe środkowej część twarzy.
• Mini Lift (z podwieszeniem). W operacji tej szwy są zakotwiczane w niżej leżącej tkance mięśniowej, za pomocą odpowiednich haczyków. Mięśnie są przeszywane i przyczepiane przy użyciu niewchłanialnej nici do części czołowej. Można także do kości czaszki wszczepiać niewielkie śrubki i podwieszać na nich nici.
• Lifting skroniowy (lifting boczny, boczny lifting brwi): Jest to lifting boczno-diagonalny, dzięki któremu można uzyskać egzotyczny wygląd zewnętrznego łuku brwiowego, a także egzotyczny koci wygląd. Można także usunąć fałdy i małe zmarszczki na czole, w okolicy międzybrwiowej oraz kurze łapki. Lifting skroniowy podnosi także skórę policzków, dzięki czemu można zaostrzyć rysy kości policzkowych, gdzie obniżyła się tkanka tłuszczowa i skóra. Lifting ten uważany jest za mocno napinający, co może rozciągnąć i poszerzyć blizny.

Przebieg operacji
Operacja trwa przeważnie 3 – 6 godzin. Zabieg przeprowadzany jest najczęściej w znieczuleniu miejscowym łączonym ze znieczuleniem dożylnym, co pozwala na sen przez większą część operacji i brak dyskomfortu. Cięcie prowadzone jest od skroni, w dół przed małżowinami usznymi, a następnie pod płatkiem małżowiny w kierunku włosów. Jeśli operowana jest również szyja, małe nacięcie wykonuje się również pod podbródkiem. Następnie wykonuje się odłączenie skóry i mięśni od czaszki, po czym usuwa się nadmiar skóry, tkanki tłuszczowej i ewentualnie zanikających mięśni. Do zawieszenia mięśni i powięzi używa się szwów niewchłanialnych. Na zakończenie zostaje naciągnięta skóra która mocowana jest przy pomocy niewchłanialnych szwów. Często na krótki okres zakłada się dreny ssące za uchem, aby odciągały gromadzącą się krew. Opatrunek chroni rany, utrzymuje tkanki w odpowiednim miejscu, oraz zapobiega obrzękowi.
Przebieg pooperacyjny
W pierwsze dwa dni po operacji można odczuwać dyskomfort i potrzebę zażywania leków przeciwbólowych. Głowę należy trzymać uniesioną i sztywną przez około 10-14 dni po operacji. Nie wolno obracać jej na boki, tylko obracać się całym ciałem. Obrzęk twarzy i zasinienie może utrzymywać się przez kilka dni i są normalnym elementem większości operacji plastycznych. Również kilka dni może utrzymywać się ból pleców.
Szwy usuwane są po 5 -7 dniach, a klamry po około 10 dniach. Skóra głowy goi się dłużej.
Powrót do pełnej sprawności następuje po kilku dniach, a rekonwalescencja przez ok. 3 tygodnie po operacji. Wymaga to unikania wysiłku, korzystania z gorących kąpieli i sauny. Należy unikać alkoholu, pochodnych aspiryny, oraz witaminy B complex kilka tygodni. Podczas uśmiechania się i grymasów można odczuwać dziwne pociąganie, swędzenie, czasem ostry ból, pieczenie lub uczucie chłodu. Objawy te ustępują po kilku tygodniach, ale efektem jest znacznie odmłodzony wygląd.

Liposukcja jest jedną z metod chirurgii plastycznej, w czasie której usuwana jest nadmiernie nagromadzona tkanka tłuszczowa. Metoda ta polega na mechanicznym rozbiciu warstwy tłuszczowej i na następnym jej odessaniu. Najczęściej tak formowanymi częściami ciała są brzuch, pośladki, boki czy uda.
Technika ta jest przeznaczona przede wszystkim dla tych pacjentów, u których występują warstwy nagromadzonego tłuszczu nie dającego się usunąć ćwiczeniami ani dietą. Zaletą jest sytuacja, gdy pacjent ma elastyczną skórę. Liposukcja w żadnym przypadku nie może być traktowana jako sposób leczenia otyłości. Istnieją też określone partie ciała, w których wykonywanie liposukcji jest bezwzględnie zakazane np. dolna część pośladków.
Metody liposukcji
Jednym z kryteriów podziału może być zastosowanie w czasie zabiegu płynu – roztworu. Wówczas dzielimy lipsukcję na suchą i mokrą. Według zastosowanego mechanizmu możemy podzielić natomiast na tradycyjną, wibracyjną, laserową i ultradźwiękową.
Metoda tradycyjna polega na wprowadzeniu do tkanki kaniuli, mechanicznym rozbiciu tłuszczu oraz na następnym jego odessaniu za pomocą podciśnienia. Liposukcja ultradźwiękowa wykorzystuje fale ultradźwiękowe w celu niszczenia tkanek tłuszczowych. Inne kaniule w zależności od typu, wytwarzają energię laserową lub wibracyjną. Powyższe metody zabiegowe mogą być stosowane łącznie.
Liposukcja laserowa i ultradźwiękowa
Przed zabiegiem pacient musi przyjść na konsultację z chirurgiem plastycznym, w czasie której omówione zostaną szczegóły operacji a także ustalona zostanie ostateczna cena. Minimalnie na 6 godzin przed operacją nie można jeść, pić ani palić. Lekarz indywidealnie decyduje też o ewentualnym zaprzestaniu brania określonych leków np. hormonalnej antykoncepcji, aspiriny itp.
Przed operacją chirurg wyznacza na skórze stojącego pacjenta miejsce, w którym wykonane zostanie cięcie na wprowadzenie kaniuli liposukcyjnej.
Liposukcja laserowa i ultradźwiękowa jest wykonywana w całkowitym lub miejscowym znieczuleniu. Znieczulenie częściowe działa jedynie w miejscu aplikacji zastrzyku ze środkiem anestetycznym. Ogólna narkoza natomiast działa na ośrodkowy układ nerwowy eliminując odczuwanie jakichkolwiek bodźców zewnętrznych w tym bólu. Po aplikacji znieczulenia chirurg wykonuje w miejscu nad tkanką tłuszczową dwa lub trzy cięcia, każde na około 4 mm., którymi to za pomocą cienkich kaniuli odsysany jest tłuszcz z danego miejsca. Następnie do tkanki wprowadzana jest specjalna kaniula emitująca fale ultradźwiękowe, które rozbijają tłuszcz. Kaniula ta jest połączona z urządzeniem wytwarzającym podciśnienie, które odsysa płynną już tkankę tłuszczową do ssaka. Dzięki jego przejrzystości istnieje możliwość kontroli ilości odessanego tłuszczu. Analizowana jest także jego barwa, co jest istotnym wskaźnikiem mówiącym o intensywności krwawienia w czasie zabiegu. Po zakończeniu tej czynności wykonuje się szycie i zakłada szwy. Niektórzy chirurgowie nie zszywają cięcia, jedynie go sterylnie przykrywają opatrunkiem. Cały zabieg liposukcji ultradźwiękowej trwa okolo 1 h., zależy to od wielkości odessanego miejsca.
Pobyt w klinice po zabiegu wykonanym w znieczuleniu ogólnym trwa 24 godziny, w przypadku znieczulenia miejscowego hospitalizacja nie jest konieczna. Jeżeli w czasie zabiegu liposukcji ultradźwiękowej był zastosowany roztwór (tak zwana liposukcja mokra), może on jeszcze kilka dni wyciekać. W sytuacji, że były założone szwy, ich ściągnięcie następuje 7-10 dnia po zabiegu. Po operacji istnieje konieczność noszenia około 6 tygodni specjalnej odzieży uciskowej redukującej obrzęki. Jeżeli miejsca poddane liposukcji bolą po zabiegu, można przyjmować leki przeciwbólowe . Kontrole po zabiegu odbywają się według zaleceń lekarza. Efekt liposukcji jest widoczny po zejściu obrzęku tzn. po około 5 tygodniach.

Zabieg powiększenia piersi, znany też pod nazwą augmentacji czy mammoplastyki, polega na chirurgicznym umieszczeniu implantów pod każdą piersią w celu zwiększenia jej rozmiaru i poprawy kształtu.

Operacja powiększania piersi ma na celu:

• Poprawę kształtu ciała kobiet
• Poprawę kształtu i wielkości piersi po przebytej ciąży (plastyka poporodowa)
• Poprawę asymetrii piersi
• Rekonstrukcję piersi

Rodzaje stosowanych implantów:

• okrągłe (mogą być wkładane pod gruczoł piersiowy i pod mięsień)
• anatomiczne – naturalne jak kropla (wkładane częściowo pod mięsień)
• asymetryczne (dla każdej piersi inny implant, zawsze wkładane pod gruczoł piersiowy.)
• ze względu na profil podzielone na : niski (moderate) lub wysoki (high)

Wielkość implantów jest podawana w mililitrach. Wybór implantu, nie zależy od jego wielkości, ale od wymiaru. Przy doborze wielkości bierze się pod uwagę budowę anatomiczną ciała, tzn. wysokość, szerokość klatki piersiowej, proporcje postawy, wielkość miednicy, wielkość gruczołów piersiowych i oczywiście oczekiwania pacjentki. Najczęściej używane wielkości u nas to 200-320ml.

W naszej klinice dostępne dla Państwa są implanty :

• Eurosilicone
• Allergan
• Mentor

Każdy implant ma paszport – dokument z numerem seryjnym i wielkością implantu, który jest wystawiany każdej pacjentce po operacji. Oczywiście wszystkie implanty stosowane w naszej Klinice spełniają najwyższe międzynarodowe standardy jakości i bezpieczeństwa!

Jak wygląda implant piersiowy?

Implant jest zbudowany z zewnętrznej torebki (pokrycia), z polimeryzowanej gumy silikonowej, dzięki czemu jest bardzo wytrzymały i sprężysty. Torebka składa się z jeszcze jednej wewnętrznej warstwy, co zapewnia jej większą odporność na rozerwanie, i zapewnia jak najmniejszą przepuszczalność cząsteczkową. Powierzchnia może być gładka, ale w dzisiejszych czasach daje się pierwszeństwo implantom z powierzchnią teksturową, które mają pory o określonej wielkości i głębokości.

Wewnątrz torebki znajduje się żel silikonowy o miękkiej konsystencji, roztwór soli fizjologicznej, kombinacja obu lub inne związki opisane wcześniej. Ze względu na wysoki stopień bezpieczeństwa nowoczesnych implantów silikonowych zastąpiły one implanty wypełniane solą fizjologiczna.

Metody operacji powiększania piersi

Podczas wyboru metody operacyjnej bierze się pod uwagę następujące aspekty.

• Umieszczenie cięcia: wzdłuż fałdu pod piersią, wokół otoczki sutkowej lub w okolicy pachy.
• Umieszczenie implantu: pod gruczołem piersiowym, pod mięśniem lub częściowo pod mięśniem

Obie metody powiększenia piersi (pod mięsień lub pod gruczoł piersiowy) mają swoje zalety i wady. Wybór zależy od jakości i wielkości gruczołu piersiowego, jakości skóry i tkanki podskórnej oraz od siły i jakości mięśnia.

Operacja plastyczna piersi

Metoda włożenia i umieszczenia jest uzależniona od anatomicznych predyspozycji i zaleceń chirurga. Implant umieszcza się poprzez 3-4cm cięcie, prowadzone albo w fałdzie gdzie pierś łączy się z klatką piersiową, poprzez ciemną skórę wokół brodawki lub też pod pachą. Każde cięcie jest przeprowadzone bardzo dokładnie, aby blizna końcowa była jak najmniej widoczna.

Przy pomocy odpowiedniej preparacji tkanki zostaje wytworzona kieszeń, do której wkładany jest implant. Implant jest albo bezpośrednio wkładany do kieszeni, za tkankę piersiową lub pod mięsień ściany klatki piersiowej.

Piersi są po operacji w dzień i w nocy usztywnione specjalnym biustonoszem, którego noszenie zaleca się aż na 4-8 tygodni po operacji.

Czas trwania zabiegu to około 2 godziny. Zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu ogólnym. Pobyt w klinice to około 24 godziny.

Usunięcie szwów wykonuje się podczas kontrolnej wizyty po 7-10 dniach, zgodnie ze zwyczajami panującymi w danej placówce.

Powrót do życia zawodowego następuje zwykle 10 – 14 dni po operacji w zależności od rodzaju wykonywanej pracy.

Obejrzyj operację powiększania piersi!

Kompresoterapia, czyli leczenie uciskiem jest wykorzystywane w profilaktyce, leczeniu zachowawczym, w terapii po zabiegowym leczeniu żylaków, w obrzękach limfatycznych oraz u kobiet po usunięciu piersi (mastektomii). Metoda polega na zastosowaniu zmiennego ucisku, który stymuluje i poprawia odpływ żylny krwi i chłonki z kończyn. W kompresoterapii stosuje się specjalne opatrunki uciskowe oraz gotowe wyroby uciskowe, takie jak rajstopy, podkolanówki, pończochy, rękawy. Każdy wyrób powinien być dobierany indywidualnie pod względem rozmiaru pacjenta oraz siły ucisku, jak również, w zależności od rodzaju niewydolności i stopnia zaawansowania choroby. Wyroby profilaktyczne, jak rajstopy, pończochy, podkolanówki, skarpetki zalecane są osobom o skłonnościach do choroby żylakowej, o stojącym lub siedzącym trybie życia, podróżującym samolotami i kierowcom. Kompresoterapia jest główną metodą ochrony układu żylnego u kobiet w ciąży.

SCD EXPRESS™ Compression System Controller

SCD EXPRESS™ jest systemem kompresji, pozwalającym  na ochronę przed zakrzepicą żył głębokich, zatorowością  i zatorem płucnym. Mankiet zakładany jest na kończynę dolną, ze stopniowym (sekwencyjnym) uciskiem od stopy w kierunku pachwiny, przez co pozwala na opróżnienie żył głębokich z krwi, bez pozostawienia nieopróżnionych naczyń żylnych.Również w przypadku obrzęków żylnych i limfatycznych system ten pozwala na opróżnienie zalegającej krwi lub chłonki w obwodowej części kończyn dolnych, a następnie poprzez założenie wyrobów uciskowych, na utrzymanie efektu.Właściwy dobór wyrobów uciskowych (pończoch, rajstop, podkolanówek) jest najważniejszym elementem w profilaktyce przeciwzakrzepowej i leczeniu zakrzepicy żylnej powierzchownej i głębokiej.